mgr Julia Jezierska-Kwapisz
Biografia:
mgr Julia Jezierska-Kwapisz – pedagożka, kognitywistka, terapeutka dzieci i młodzieży. Absolwentka Pedagogiki Przedszkolnej i Wczesnoszkolnej oraz Kognitywistyki na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Ukończyła Studium terapii dzieci i młodzieży w Dolnośląskim Centrum Psychoterapii. Od 2021 roku związana z Gabinetem Psychologicznym „Zaprzyjaźnieni”, gdzie prowadzi treningi umiejętności społecznych (w tym LEGO® Based Therapy), terapię funkcji poznawczych oraz wsparcie edukacyjne dzieci neuroróżnorodnych, m.in. w spektrum autyzmu i ADHD. Autorka publikacji edukacyjnych z zakresu rozwoju kompetencji społeczno-emocjonalnych. W swojej pracy terapeutycznej łączy podejście pedagogiczne z wiedzą neuropsychologiczną, kładąc nacisk na szacunek, relację i indywidualne potrzeby dziecka.
mgr Alicja Malujda
Biografia:
mgr Alicja Malujda – pedagog, trenerka umiejętności społecznych, terapeutka funkcji poznawczych, psycholog szkolna. Autorka pomocy dydaktycznych, współpracująca z czasopismem psychologicznym „Małe Charaktery”, dla którego tworzy teksty skierowane do dzieci. Prowadzi dziecięce grupy Treningu Umiejętności Społecznych metodą LEGO® based Therapy Training, rozwojowe grupy młodzieżowe dla nastolatków oraz indywidualne i grupowe sesje terapii funkcji poznawczych i terapii psychopedagogicznej w Gabinecie Psychologicznym ZAPRZYJAŹNIENI. Pasjonatka edukacji outdoorowej. Aktywnie łączy praktykę terapeutyczną z działalnością naukową i społeczną na rzecz dzieci i młodzieży
Terapia funkcji poznawczych u dzieci i młodzieży neuroróżnorodnej
Rozwój funkcji poznawczych stanowi jeden z kluczowych elementów ogólnego rozwoju dziecka, wpływający na kształtowanie się kompetencji społecznych, komunikacyjnych i emocjonalnych. W przypadku dzieci w spektrum autyzmu obszary te mogą rozwijać się w sposób odmienny ze względu na specyfikę zaburzeń neurorozwojowych. Zrozumienie indywidualnych profili poznawczych, obejmujących m.in. uwagę, pamięć roboczą, funkcje wykonawcze, percepcję sensoryczną czy teorię umysłu, pozwala na bardziej precyzyjne dopasowanie oddziaływań terapeutycznych i edukacyjnych.
Prelekcja koncentruje się na kluczowych aspektach rozwoju funkcji poznawczych u dzieci w spektrum autyzmu oraz na identyfikacji obszarów wymagających szczególnego wsparcia. Zostaną przedstawione konkretne strategie i przykłady ćwiczeń rozwijających funkcje wykonawcze, w tym zadania usprawniające pamięć roboczą, ćwiczenia ukierunkowane na kontrolę uwagi, aktywności wspierające elastyczność poznawczą oraz gry rozwijające umiejętności społeczne. Omówione zostaną także metody pracy dostosowane do indywidualnych potrzeb dziecka, wynikających między innymi z neuroróżnorodności.
Celem wystąpienia jest przedstawienie praktycznego, opartego na aktualnej wiedzy przeglądu narzędzi i form pracy wspierających harmonijny rozwój poznawczy dzieci w spektrum autyzmu oraz podkreślenie znaczenia zindywidualizowanego podejścia terapeutyczno-edukacyjnego.
mgr Maja Kłoda-Leszczyńska
Biografia:
informacje wkrótce
Czy AAC to kolejne zajęcia terapeutyczne?
Czy jesteśmy w stanie rozwijać umiejętności komunikacyjne pracując w gabinecie? Czy wystarczy, że AAC zajmuje się logopeda? Czy to kolejny punkt „do odhaczenia” na długiej liście zajęć indywidualnych? Czy AAC to tylko praca nad „komunikacją”? Zapraszam do spojrzenia na temat komunikacji wspomagającej i alternatywnej z nowej perspektywy – wspólnego poszukania rozwiązań, które przyniosą realne zmiany
dr Sara Kuźnik
Biografia:
dr Sara Kuźnik – doktor nauk społecznych, pedagog opiekuńczy, opiekuńczo- wychowawczy, resocjalizacyjny, oligofrenopedagog, certyfikowany terapeuta behawioralny, familiolog, trener umiejętności społecznych, terapeuta osób w spektrum autyzmu, biegła sądowa.
Spektrum autzmu- wyzwanie dla całej rodziny.
Podczas swojej prelekcji przypomnę jakimi cechami neurorozwojowymi charakteryzuje się spektrum autyzmu, z jakimi trudnościami boryka się pacjent, czym jest rodzina w ujęciu socjologicznym i jakie są jej funkcje, poruszę problemy doktykające jej członków, opowiem o formach wsparcia, jakie możemy zaproponować podopiecznym i ich najbliższym.
mgr Monika Moćko
Biografia:
informacje wkrótce
Rola teorii umysłu w terapii dzieci i młodzieży z ASD
Teoria umysłu to umiejętność pozwalająca na odczytywanie stanów umysłu innych ludzi, to wiedza o tym, że inni ludzie posiadają swój wewnętrzny świat myśli i uczuć, które pozostają niezależne od stanów umysłu innej osoby. Prawidłowo funkcjonująca teoria umysłu, w dużej mierze decyduje o rozwoju naszych relacji społecznych. Osoby ze spektrum autyzmu przejawiają deficyty w zakresie teorii umysłu, gdyż często brak im takiej zdolności. Staje się to dla nich przeszkodą w odczytywaniu uczuć innych ludzi i wnioskowaniu, o czym dana osoba myśli.
mgr Agnieszka Pilch
Biografia:
mgr Plich Agnieszka – oligofrenopedagog, specjalista komunikacji wspomagającej i alternatywnej (AAC), informatyk, terapeuta wczesnego wspomagania rozwoju. Posiada ponad trzydziestoletnie doświadczenie w pracy z osobami o złożonych potrzebach w komunikowaniu się w różnym wieku. Jest prezesem Stowarzyszenie Mówić bez Słów – ISAAC Polska i wiceprezesem Stowarzyszenia AAC-owi Przyjaciele. Prowadzi Klub Dyskusyjny im. Michała Bubiłka w Zamościu dla dorosłych użytkowników AAC i ich rodzin. Jest doradcą ds. AAC w HUB Centrum Komunikacji w projekcie Centrów Komunikacji dla Osób z Niepełnsprawnościami. Prowadzi wykłady, warsztaty, szkolenia i superwizje związane z tematyką AAC. Jest autorką artykułów o tematyce AAC i technologiach asystujących. Sprawowała funkcję przewodniczącej Rady do spraw AAC (komunikacji wspomagającej i alternatywnej) i ETR (tekstu łatwego do czytania i rozumienia) przy Biurze Pełnomocnika Rządu do spraw osób niepełnosprawnych.
Budowanie systemu wsparcia osób o złożonych problemach w komunikowaniu się
Osoby o złożonych potrzebach w komunikowaniu się (ZPK) to dzieci lub dorośli, którzy nie mówią lub posługują się mową w ograniczonym stopniu, napotykają bariery w porozumiewaniu się zarówno w mowie jak i w piśmie. Wymagają oni pomocy komunikacyjnych, usług AAC, które umożliwią im komunikowanie się z otoczeniem oraz aktywne uczestnictwo w życiu społecznym. Aby umożliwić im samodzielne funkcjonowanie i pełny udział we wszystkich sferach życia, zgodnie z zapisami Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, art. 9, państwo powinno umożliwić takim osobom dostęp do komunikacji. Od wielu lat w Polsce podejmowane są działania mające na celu budowania systemu wsparcia osób o złożonych potrzebach w komunikowaniu się, w tym poprzez powstanie Centrum Komunikacji oraz Regionalnych Centrów Komunikacji.
mgr Ewa Przebinda
Biografia:
informacje wkrótce
AAC jako narzędzie budowania komunikacji językowej
Alternatywne i wspomagające metody komunikacji (AAC) stanowią kluczowe wsparcie dla dzieci z autyzmem, które często zmagają się z trudnościami w rozumieniu i użytkowaniu języka mówionego, inicjowaniu kontaktu czy podtrzymywaniu rozmowy. AAC nie jest jedynie zastępstwem mowy, lecz narzędziem, które pomaga budować pełny, funkcjonalny system komunikacji dopasowany do indywidualnych możliwości dziecka.
Wystąpienie podkreśla, że wiele dzieci ze spektrum autyzmu korzysta z komunikacji niewerbalnej – gestów, wskazywania, echolalii czy komunikatów jednostkowych – które nie zawsze pozwalają na swobodne wyrażanie myśli, uczuć czy bardziej złożonych potrzeb. Zastosowanie AAC umożliwia im dostęp do bogatszego słownictwa oraz struktur językowych, wspierając rozwój kompetencji komunikacyjnych.
Kluczową rolę odgrywa modelowanie języka w AAC: dziecko obserwuje dorosłych pokazujących symbole w naturalnych sytuacjach, co pomaga mu zrozumieć sposób używania systemu. Dla dzieci z autyzmem, które często uczą się przez rutynę i powtarzalność, regularne modelowanie staje się podstawą do rozwijania zarówno słownika, jak i umiejętności łączenia słów w zdania. Ważne jest również zapewnienie stałej dostępności systemu AAC oraz dostosowanie go do preferencji sensorycznych dziecka, aby komunikacja była komfortowa i przewidywalna. Współpraca terapeuty, rodziny i szkoły tworzy spójne środowisko językowe, wspierające generalizację umiejętności. AAC, stosowane jako narzędzie budowania języka, pozwala dzieciom z autyzmem rozwijać samodzielność, inicjować relacje i w pełni uczestniczyć w życiu społecznym.
mgr Edyta Tyszkiewicz
Biografia:
informacje wkrótce
Wprowadzenie AAC jako języka obcego i drugiego
informacje wkrótce
dr Monika Suchowierska-Stephany
Biografia:
Dr Monika Suchowierska-Stephany otrzymała dyplom na Uniwersytecie w Kansas 2003 r. W czasie swojego pobytu w Stanach Zjednoczonych, dr Suchowierska pogłębiała zainteresowania oraz wiedzę teoretyczną i praktyczną w zakresie analizy zachowania, a zwłaszcza jej wykorzystania w pracy z dziećmi z autyzmem. Dr Suchowierska jest pierwszym w Polsce Certyfikowanym Analitykiem Zachowania. Od października 2004, jest ona adiunktem na Uniwersytecie SWPS. Dr Suchowierska jest twórczynią pierwszych w Polsce studiów podyplomowych ze stosowanej analizy zachowania. Jest terapeutą behawioralnym i superwizorem behawioralnym w ramach PLTB. Pozanaukowe zainteresowania dr Suchowierskiej-Stephany związane są z turystyką górską.
Autyzm i ADHD, czyli AuDHD: Stan współczesnej wiedzy
Szacuje się, że znaczna część osób w spektrum autyzmu ma również ADHD. Badania naukowe podają, że 40–60% osób z autyzmem (ASD) spełnia także kryteria ADHD. Mimo tego, iż w klasyfikacjach diagnostycznych nie istnieje jednostka nozologiczna „AuDHD”, to termin ten jest używany w środowisku klinicznym. Współwystępowanie ASD i ADHD tworzy unikalny profil funkcjonowania, który: nie jest prostą sumą dwóch zaburzeń, ma specyficzne trudności (np. jednoczesna potrzeba rutyny i silna impulsywność), często wymaga innego podejścia diagnostycznego i terapeutycznego. Prelegentka przedstawi stan współczesnej wiedzy dotyczący współwystępowania ASD i ADHD, fenotypu i profilu funkcjonowania osoby z AuDHD, diagnozy różnicowej oraz metod terapeutycznych dla osób z AuDHD.
dr Magdalena Wegner-Jezierska
Biografia:
dr Magdalena Wegner-Jezierska – doktor nauk humanistycznych, psycholog, terapeutka dzieci i młodzieży, wykładowczyni akademicka, redaktor naukowa czasopisma psychologicznego „Małe Charaktery”, autorka pomocy terapeutycznych, poradników dla rodziców i opiekunów oraz scenariuszy do zajęć rozwijających kompetencje emocjonalne i społeczne. Założycielka Gabinetu Psychologicznego ZAPRZYJAŹNIENI. Zajmuje się terapią psychologiczną dzieci i młodzieży, wraz z autorską metodą Konstrukcyjno-Narracyjnej Terapii Symbolicznej Dziecka (KNTSD) z wykorzystaniem klocków typu LEGO®. Prowadzi grupy treningu umiejętności społecznych oraz grupowe formy terapii dzieci w spektrum autyzmu (LEGO® based Therapy Training for Autism). Współpracuje z placówkami oświatowymi szkoląc specjalistów oraz rodziców
Rozwój umiejętności społecznych u dzieci i młodzieży neuroróżnorodnej – założenia, praktyka i efekty Treningu Umiejętności Społecznych
Rozwój umiejętności społecznych u dzieci i młodzieży neuroróżnorodnej – założenia, praktyka i efekty Treningu Umiejętności Społecznych Szczególne potrzeby osób neuroróżnorodnych obejmują wiele sfer codziennego funkcjonowania, w obszarze emocjonalnym, poznawczym i społecznym. W referacie skoncentrowano się na aspektach związanych z rozwojem umiejętności społecznych oraz ich znaczeniem dla jakości życia dzieci i młodzieży. Analizie poddano obszary trudności najczęściej zgłaszane przez osoby neuroróżnorodne oraz ich opiekunów, wynikające z wyzwań w relacjach rówieśniczych, komunikacji, rozumieniu norm społecznych czy regulacji emocji. Omówiono dostępne metody pracy terapeutycznej wspierające rozwój kompetencji społecznych, z uwzględnieniem ich skuteczności. Szczególną uwagę poświęcono metodzie Treningu Umiejętności Społecznych (TUS), opisując jej założenia teoretyczne, strukturę zajęć oraz cele terapeutyczne. W kontekście praktycznym zaprezentowano przykłady ćwiczeń metody TUS jak i LEGO® based Therapy, w których uczestniczą dzieci i młodzież, takich jak rozpoznawanie emocji, inicjowanie rozmowy, reagowanie na krytykę, współpraca w grupie czy rozwiązywanie konfliktów. Wykład pogłębia rozumienie specyfiki pracy tą metodą i stanowi próbę odpowiedzi na pytania o jej cele, zasadność, praktyczne zastosowanie oraz efektywność. Wskazano również obserwowane rezultaty terapii, takie jak zwiększenie liczby samodzielnych prób inicjowania kontaktu, wydłużenie czasu podtrzymywania relacji oraz zmniejszenie poziomu lęku społecznego u uczestników zajęć.
